81 - چرا كه او از بندگان با ايمان ما بود . 82 - سپس ديگران ( دشمنان او ) را غرق كرديم . تفسير : گوشه اى از داستان نوح از اينجا شرح داستان نه نفر از پيامبران بزرگ خدا آغاز مىشود كه در آيات پيشين بطور سربسته به آن اشاره شده بود ، نخست از « نوح » شيخ الانبياء و نخستين پيامبر اولوا العزم شروع مىكند ، و قبل از هر چيز به دعاى پرسوز او هنگامى كه از هدايت قومش مايوس شد اشاره كرده مىفرمايد : « نوح ما را ندا كرد ، ما هم اجابت كرديم ، و چه خوب اجابت كننده اى هستيم » ( * ( وَلَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ) * ) ( 1 ) . اين دعا ممكن است اشاره به همان باشد كه در سوره نوح آمده : وَقالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً : « نوح گفت : پروردگارا ! احدى از كافران را بر روى زمين مگذار ، چرا كه اگر آنها را به حال خود واگذارى بندگانت را گمراه مىكنند ، و جز افرادى فاجر و كافر نسلى از آنها متولد نخواهد شد » ( هم خود فاسدند و هم نسل آينده آنها ) ( نوح آيات 26 و 27 ) . و يا دعائى كه به هنگام سوار شدن بر كشتى به پيشگاه خدا عرض كرد : رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ : « پروردگارا ! ما را در منزلگاهى پر بركت فرود آور و تو بهترين فرودآورندگانى » ( مؤمنون آيه 29 ) . و يا دعائى كه در سوره قمر آيه 10 آمده : فَدَعا رَبَّه أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ : « نوح

--> ( 1 ) « مجيبون » به صيغه جمع آمده در حالى كه منظور از آن خداوند است كه دعاى نوح را اجابت كرد ، اين به خاطر آن است كه صيغه جمع گاهى براى بيان عظمت مىآيد همانگونه كه ضمير جمع متكلم در « نادانا » نيز براى همين منظور است .